دست نوشته های سوما

امروز دومين آزمونم رو دادم!دوميش خوب بود…خيلي خوب!
سرجلسه گوشيمو سايلنت كردم،كلن اين روزا سايلنتم!بعد آزمون يه نگاهي بهش انداختم ديدم بابا 5،6 بار زنگيده،جواب ندادم اس زده ما خونه نيستيم خودت برگرد…تاكيدم كرده بود كه زود برم خونه!
اول خواستم با تاكسي برگردم ولي بعد پشيمون شدم!گفتم حالا از كجا ميفهمن كي رفتم خونه!!پياده راه افتادم طرف خونه…يه بارونيم ميومد…هواي تقريبن سردي بود…كمي…
تا خونه پياده رفتم…دو ساعت تو راه بودم…قدم ميزدم…حسابي خيس شده بودم عجيب احساس سرما نميكردم!!وقتي رسيدم خونه لباسامو عوض كردم و خوابيدم ولي بعد يه ساعت از شدت گرما بيدار شدم.خودم كه بشدت از قبلش سرما خورده بودم فك كنم حالم بدتر شده!ناي حركت ندارم از وقتي اومدم همش تو تختم درازيدم….چندتا قرص سرماخوردگي و آموكسي سيلين و با يكي دو قاشق شربت آويشن واسه سرفه كه از قبل دكتر بهم داده بود خوردم!‏
الان هم تو پنجره ي اتاقم يه پتو پيچيدم دوره خودم و نشستم بيرون رو نگاه ميكنم!
فك ميكنم يه كم زيادي ديوونه شدم….بيست و چهارساعته خودم هستم و خودم!خسته شدم ديگه…اينجور يكنواختي رو دوس ندارم…يه كم تنوع شد پياده روي تنهايي تو بارون…خيلي آرامش بخشه…من عاشق دو فصلم پاييز و بهار…!
فك ميكنم الان بابا اينا پيداشون شه…احتمالن كلي توبيخ شم واسه كارم ولي حال داد!!
دو هفته پيش كه خيلي جالب نبود…مستقيم برگشتم خونه به اضافه ي اينكه يه نمه مونده بود دنياي علم و كنكور(!)واسه هميشه من رو از دست بده:دي چون وسط خيابون يه ماشينه يه كوشولو زد بهمون ماهم نقش زمين شديم…تمام لباسام خيس شد…هر چيم آب تو اون چالهه بود پاشيد تو چش و چالم…يارو راننده اومد پايين كمك كنه پاشم،خودم بلند شدم ولي عوضش يكي محكم خوابوندم تو گوشش تا ديگه اون باشه و پشت فرمون سر پيچ تازه با اون سرعتشم(!) با تل نحرفه كه دختر مردمو زير كنه…پسره ي پر رو!!باور كنين اينقد محكم زدم كه كف دسته خودم تا دوساعت درد ميكرد!!(اصلن از تصادف خاطره ي خوبي ندارم…دوست ندارم تكرار شه)
شب قشنگيه، با اينكه اصلن حالم خوب نيست ولي شب آروم و خوبيه!
كلن نيتونم مثه بشر جماعت آروم بشينم…با ماژيك رو ديوار نقاشي كشيدم خيلي خورشله ولي حيف كارم ساخته س بابا وماما بيآن حسابمو ميرسن چون چندين بار گفتن كه از اين كارا نكنم ولي خب چه كنم خودش پيش ميآد يهويي و به طرز كاملن غافلگيرانه و اصلن دسته من نيست شيطون گولم ميزنه،وگرنه من كلن اهل اين كارا نيستم تازه شاهدم دارم كه من نخواستم پياده بيام دلم خواست اين يك…نقاشي رو ديوارم از دستم در رفت…اون هفته هم اگه اون پسره مثه آدم رانندگي ميكرد مگه من بيكار بودم برم با اون درگيرشم نيدونم اين بابام شلا اينقد جديدن گير ميده….!
ديگه انگشت شصتم داره بيهوش ميشه خودمم حال مال ندارم …!
مراقب خودتون باشين خدايي نكرده سرما نخورين كه عذابه همش!‎‎‎‎‎‎
‎‎‎‎‎‎‎‎‎
فعلن بااااي :پي

دو هفته پيش طي عمليات شهادت طلبانه اي توسط آبجيم پي سي جونم به ملوكت اعلاء پيوست و كاري از دست متخصصان هم در زمينه ي تعميرات برنيامد روحش شاد!خوب سيستمي بود مدتها دستكاري هاي من رو تحمل كرد :دي
طي مذاكرات طولاني و سختي هم كه بابا ماما داشتيم نتيجه اي نداد و گفتن كه فعلن از كام خبري نيس!گفتن برم سره درسم بعد كنكور هر شي بخوام واسم ميگيرن :دي
از قديم گفتن آدم هر شي رو ازش بگيرن و در دسترسش نباشه صد تا راه براش پيدا ميكنه :دي كلن آدم خودشو با شرايط سخت سازگار ميكنه :دي اصلن يه مبحث تو زيست داريم به اسم سازش و اين ها :دي
چند وقتي هس كه پست هام رو با گوشيم ميفرستم رو بلاگم كمي سخت هس ولي خوب واسه من كه نميتونم از نت جدا شم عاليه و از هيشي بهتره
همه بلاگها رو هم از همين طريق دنبال مي كنم اما يه مشكل دارم كه نميدونم دليلش چيه! نميتونم واسه دوستام كامنت بذارم،كامنتام ثبت نميشه ‏:( دليل محو شدن من از كامنت دوني بلاگهاتون هم همينه !
‎
اين آبجيه من تو زمينه ي خراب كردن وسايله مورد علاقه ي من فوق تخصص داره!!

همين ديگه گفتم بگم شلا غيب شدم…
زندگي بدون نت واقعن سخته خدا رحمت كنه ننه باباي ايرانسل رو ‏:پي
‎‎

پ.ن: روز خوبي نداشتم….پر از سر درد….پر از تب…پر از بي حالي…نتيجه ي نشستن زير بارون همينه.

پ.ن:قوانين احتمال رو احتمال ميدم به دور ترين فكرام!اسمايلي لبخند حاكي از فكراي شيطاني!
‏‎‎
‎